دايره المعارف لاروس درباره پوشش زنان يونان باستان مي گويد: زنان يوناني در دوره هاي گذشته صورت و اندامشان را تا روي پا مي پوشاندند اين پوشش كه شفاف و بسيار زيبا بود در جزاير كورس و امر جوس و ديگر جزاير ساخته مي شد زنان فينقي نيز داراي پوششي قرمز بودند سخن درباره حجاب در لابلاي كلمات قديمي ترين مولفين يوناني نيز به چشم مي خورد حتي بنيلوب همسر پادشاه عوليس فرمانرواي ايتاك نيز با حجاب بوده است زنان شهر ثيب داراي حجاب خاصي بوده اند بدين صورت كه حتي صورتشان را نيز با پارچه مي پوشاندند اين پارچه داراي دو منفذ بود كه جلوي چشمان قرار مي گرفت تا بتوانند ببينند. در اسپارته دختران تا موقع ازدواج آزاد بودند ولي بعد از ازدواج خود را از چشم مردان مي پوشاندند نقش هايي كه بر جاي مانده حكايت مي كند كه زنان سر را مي پوشاندند خواه باكره و خواه داراي همسر باشند حجاب در بين زنان سيبري و ساكنان آسياي صغير و زنان شهر ماد و فارس نيز وجود داشته است زنان روماني از حجاب شديدتري برخوردار بوده اند به طوري كه وقتي از خانه خارج مي شدند با چادري بلند تمام بدن را تا روي پاها مي پوشانند و چيزي از برآمدگي هاي بدن مشخص نمي شود.
يكي از تاريخ نويسان غربي نيز شواهد زيادي دال بر وجود حجاب در بين زنان يونان و روم باستان آورده است او درباره (الهه عفت) كه يكي از خدايان يونان باستان است مي گويد آرتميس، الهه عفت است و عالي ترين نمونه و الگو براي دختران جوان به شمار مي آيد داراي بدني نيرومند و ورزيده و چابك و به زيور و عفت و تقوا آراسته است.
همچنين درباره مردم يكي از قبائلي كه نهصد سال قبل از ميلاد زندگي مي كرده اند آمده است: بالاتر از ارميان و در كنار درياي سياه سكاها بيابانگردي مي كردند آنها مردم وحشتي و درشت اندام قبائل جنگي نيمه مغول و نيمه اروپايي بسيار نيرومندي بودند كه در ارابه به سر مي بردند و زنان خود را سخت در پرده نگاه مي داشتند.
اين مورخ در جاي ديگر مي گويد: زنان فقط در صورتي مي توانند خويشان و دوستان خود را ملاقات كنند و در جشن هاي مذهبي و تماشاخانه ها حضور يابند كه كاملا در حجاب باشند.
همچنين از قول يكي از فلاسفه يونان باستان درباره شدت پوشش زن نقل مي كند: نام يك زن پاك دامن را نيز چون شخص او بايد در خانه پنهان داشت.